Współczesna literatura polska dla dzieci i młodzieży (w tym edukacja szkolna) jest od lat tematem debat społecznych dotyczących „strefy ciszy”, która panuje wokół pojęcia wielokulturowości. Zarówno we współczesnych tekstach literackich dla młodego odbiorcy, jak i w szkolnej edukacji kulturowej panował od lat wielki niedostatek zagadnień, które odnosiłyby się do obszarów związanych ze zrozumieniem innych kultur (w tym narodowych, etnicznych czy kultur mniejszości religijnych, np. kultury żydowskiej, kultur odległych geograficznie, np. krajów Azji, Afryki) oraz rozpoznawaniem stereotypowego myślenia dotyczącego postaci "Innego" (identyfikowanego tutaj z "Obcym": nieznanym, gorszym).
Rzeczywistość XXI wieku dodatkowo „przyniosła” nowe problemy związane z intensywnym przemieszczaniem się kultur, religii i gorącym tematem migracji oraz uchodźctwa. Zagadnienia te stały się ogromnym wyzwaniem nie tylko dla młodego czytelnika, ale także dla nauczycieli.
Rynek wydawniczy w Polsce podsuwa na szczęście wiele interesujących tekstów odnoszących się do tej problematyki, np. J. Mikołajewski, Wędrówka Nabu, 2016; G. Gortat, Moje cudowne dzieciństwo w Aleppo, 2012; L. Bardijewska, Kot Karima i obrazki, 2016; R. Witek, Chłopiec z Lampedusy, 2016; B. Gawryluk Teraz tu jest nasz dom 2016; R. Piątkowska, Hebanowe serce, 2016; K. Pranić, Ela – Sanela, 2011.
Utwory te pomagają w nabywaniu kompetencji kulturowych opartych na rozumieniu społeczeństwa obywatelskiego oraz zachęcają do działań odzwierciedlających proces: od polityki asymilacjonalizmu, związanego z dominacją kulturową w stronę interakcji i dialogu".
